«Հավատա՛, թե յուրաքանչյուր օր քեզ համար վերջին անգամ է ծագում»:

Արժևորենք մահը ծննդից առավել, որովհետև մենք ինքնանպատակ չենք ծնվում և Աստված յուրաքանչյուրիս մի առաքելությամբ է լույս աշխարհ բերում մեր ծնողների միջոցով: Մեր կյանքն էլ ինքնանպատակ չէ, այն նախապատրաստություն է մի գերագույն նպատակի` մահվան` հարություն առնելու ակնկալիքով: Մեր ապրած կյանքով է արժևորվում մեր մահը` դեպի հավիտենականություն` կամ հավիտենական կյանք, կամ հավիտենական տանջանք: Ուրեմն մեր մահվան նկատմամբ … Մանրամասն



