Տիկ. Ծովիկ Դավթեան-hogevor-karozner-hokevor karoz

Սակայն կա մի մեղք, որը կարծես համընդհանուր լինի, բոլորիս մոտ նկատվող: Ի՞նչ ենք մտածում, երբ լսում ենք «հնազանդվել» բառը:

Ո՛չ մեղավորը թող հուսահատվի, ո՛չ էլ արդարը` մեծամտանա: Մի՛ անկանիր: Մեղավո՞ր ես, մի՛ հուսահատվիր: Եթե ամեն օր մեղք ես գործում, ամեն օր զղջա:

Մեկը պետք է պահպանի այն, ինչ ունի, երկրորդը` դառնա այն, ինչ ինքը չէ, մեկը պետք է պահպանի առողջությունը, մյուսը ազատվի տկարությունից, որովհետև դրանից տառապում է:

«Եթէ մէկն ունի անառակ ու անզգամ որդի, որն իր հօրն ու մօրը չի լսում, որին խրատում են, բայց նա չի անսում նրանց, ապա նրա հայրն ու մայրը նրան թող տանեն իրենց քաղաքի ծերերի մօտ, իրենց հրապարակի դարպասի առջեւ, եւ ասեն իրենց քաղաքի մարդկանց. «Մեր այս որդին անառակ է ու անզգամ. նա մեր ասածը չի լսում, որկրամոլ է ու հարբեցող»։

Տե՛ր Աստված, մեր քահանաներին զորությամբ եւ արիությամբ սպառազինի՛ր, որպեսզի կարողանան դիմակայել ոչխարամորթ գայլերին եւ մեր եկեղեցիների ու հավատքի ապականիչներին:

Տեր Աստված, մեր անկայուն մտքին թույլ մի տուր մեղանչել, այլ իմաստություն տուր մեզ Քո բարի կամքին դեմ չգնալ:
Աստուած է, որի միջոցով մեր էութեան լաւագոյն մասը ենթակայ չէ վատթար մասին: