Մեծ տոհմի պատկանող երեխաները, մանկությունից զեխության ու զեղծ վարքի սովոր լինելով, վերջում թշվառության մեջ է ընկնում և նախատինքի թիրախ դառնում աշխարհում: Որովհետև տոհմի պայծառության պատճառով առաջ եկած մեծամտությունը նրան չի թողնում խոնարհվել դեպի չափավորությունը, և սովորություն դարձած մոլությունն արգելում է լավ վարք ձեռք բերել:
Երբ մեր խոսակցության թեմայից հեռացնենք որոմը` որ է սուտը, ինքնագովեստը, կեղծիքը, մարդահաճությունը, սուտ վկայությունը, զրպարտությունը, հեգնանքը, ծաղրը, մեղադրանքը, ապա մեր զրույցը կլինի հաճելի մարդկանց ականջին և տհաճություն չի պատճառի:
Ես որպէս լոյս եկայ աշխարհ, որպէսզի ամէն ոք, որ ինձ հաւատում է, խաւարում չմնայ։ Եւ եթէ մէկը լսի իմ խօսքերը եւ չպահի դրանք, ես նրան չեմ դատապարտի, քանի որ չեկայ, որ աշխարհը դատապարտեմ, այլ՝ որպէսզի փրկեմ աշխարհը։
Միջավայրը միշտ նույնն է, քանի որ մեկին կործանում է, իսկ մյուսին`ամրացնում: Հայրերը ասում են. «նույն եռացող ջուրը փափկացնում է գազարը, բայց պնդացնում է ձուն»: Մենք կամ քրիստոնյա ենք, կամ ոչ: Չենք կարող ծառայել աշխարհի օրենքներին և հաշտ ապրել Քրիստոսի հետ:
Երբ մարդը դադարի Աստծուն փառաբանել, ուրեմն կսկսի փառաբանել կամ իրենից բարձր մի մարդու, ինչը շատ հաճախ նկատում ենք, կամ ինքնփառաբանությամբ կզբաղվի, որը նույնպես քիչ չի պատահում, ինչն էլ կտանի մարդուն մահացու մեղքի` հպարտության:
Ի՞նչ օգուտ ունի մեր կիրակնօրյա «մեղա» ասելը, եթե ամեն կիրակի գոնե մի սխալից չազատվենք: Սրանք մեզ հանդիպում են ամենուրեք, ուզենք թե չուզենք, իսկ հնարավո՞ր է, որ մարդը երբևէ համարձակվի իրեն անմեղ համարել… Խորհենք այս մասին, մինչև մյուս կիրակի Սուրբ Պատարագին մեղաների շարքը լսելը: