Հետաքրքիր մտքեր օրվա հերոսների մասին

Շնորհավորում եմ բոլորին գիտելիքի օրվա կապակցությամբ: Մաղթում եմ, որ նոր ուսումնական տարին սկսեք մեր սիրելի Ներսես Շնորհալու այս կարևոր աղոթքի տրամաբանությամբ:

Հոր իմաստություն Հիսո՛ւս, տո՛ւր ինձ իմաստություն՝

ՈՒՍՈՒՑԻՉՆԵՐ

Ուսուցիչները պարտավոր են առաքինի լինել, որովհետև աշակերտներն առավել սովորում են այն, ինչ տեսնում են իրենց ուսուցչի մեջ, քան այն, ինչ տեսնում են մյուս բոլոր մարդկանց մեջ:

Ուսուցչի վարքի միայն լավ օրինակն առավել օգուտ է աշակերտին, քան բազում դասերն առանց լավ օրինակի: Ով կարգված է ուրիշներին ուսուցանելու այն, ինչ չգիտեն, թող ջանա ինքն էլ ուրիշներից սովորել այն, ինչ չգիտի: Իսկ եթե ինքը սովորելու եռանդ չունի, պարզ է, որ ուրիշներին էլ չի ջանում ուսուցանել:

ԾՆՈՂՆԵՐ

Ծնողները զավակներին որպես անբան են ծնում, իսկ ուսուցիչները՝ նրանց բանական դարձնում: Ծնողները զավակներին միայն ապրել են տալիս, իսկ ուսուցիչները՝ լա՛վ ապրել:

Եթե ծնողները մեռնելով իրենց զավակներին թողնում են աղքատ, բայց իմաստուն, ավելի մեծ ունեցվածքի ժառանգորդ են դարձնում նրանց, քան եթե թողնում են հարուստ, բայց տգետ:

Ով իր որդուն փափկակեցությամբ է մեծացնում, կաթի փոխարեն թույն է խմեցնում, որովհետև մանկական փափկակեցությունը տարիքի աճելու հետ թույնից էլ ավելի է վնասում:

Ձվերը փչանում են, երբ թխսամայրը դրանք անխնամ է թողնում ու շրջում, ինչպես կամենում է: Մանուկներն անպիտան են դառնում, եթե ծնողները նրանց չեն պահում իրենց թևի տակ և հոգ չտանելով նրանց մասին՝ կամենում իրենց անձանց հանգստավետությունը:

Երեխաները թող այնքան կրթվեն իմաստունների ու առաքինիների մոտ, որ երբ բաժանվեն ու հեռանան նրանցից, կարողանան անկորուստ հիշել նրանց խոսքերը՝ իբրև բարեխրատ ուսուցիչ:

Եթե երեխաները լավ իմանային, թե ինչ է մարմնի սնունդը և ինչ՝ հոգունը, ուսուցիչներին կկոչեին լավ հայր, իսկ ծնողներին՝ միայն հայր. որովհետև ծնողները կերակրով սնուցում են մարմինները, մինչդեռ ուսուցիչներն իմաստությամբ ու առաքինությամբ՝ հոգիները:

Մեծ տոհմի պատկանող երեխաները, մանկությունից զեխության ու զեղծ վարքի սովոր լինելով, վերջում թշվառության մեջ է ընկնում և նախատինքի թիրախ դառնում աշխարհում: Որովհետև տոհմի պայծառության պատճառով առաջ եկած մեծամտությունը նրան չի թողնում խոնարհվել դեպի չափավորությունը, և սովորություն դարձած մոլությունն արգելում է լավ վարք ձեռք բերել:

Փափկակեցությունը մանուկների մեջ նման է կակուղ փշի, որը մանկան մեծանալու հետ ինքն ևս կարծրանում է, մինչև որ խայթում է նրանց, ում մոտենում է:

Միայն բանական ու քաղաքակիրթ մարդուն գիրը պիտանի եղավ՝ դրանով առաջնորդվելու հոգևոր ու մարմնավոր պետքերի մեջ: Աստվածային պատվիրանները նույնպես գրով դրոշմվեցին, ավետարանական ու առաքելական պատգամներն էլ գրով ավանդվեցին, և բովանդակ աշխարհի բոլոր օրինադրությունները, կարգերն ու կառավարությունը, ինչպես նաև մասնավոր

անձանց դաշինքները, սակարկություններն ու առևտուրը գրով են իրականացվում: Ուստի ով գիր ու ընթերցանություն սովորելն անպիտան է համարում, արհամարհում է Աստծու շնորհը, որովհետև գիրն Աստծու շնորհի ազդմամբ է պարգևվել մարդկությանը, նաև հավասարվում է անբան արարածներին, որովհետև մտածածը չի կարողանում գրով արտահայտել: Նույնիսկ անբաններից էլ անբան է, որովհետև նրանց գիր պետք չէ, իսկ սրան պետք է, բայց արհամարհում է ու չի սովորում:

Սկսվեց նոր ուսումնական տարին, սկսվեցին ծնողների պարտականությունները: Այսօրվանից փոխենք մեր տան գաղջ մթնոլորտը, որովհետև արդեն դպրոցական երեխա, կամ երեխաներ ունենք.

Ես հույսով եմ, որ այսօրվանից, որպես նոր ուսումնական տարվա առաջին օր, երեխաները ժամանակին կպառկեն քնելու իրենց մանկական աղոթքով: Առավել քան վստահ եմ, որ այսօրվանից, մեր առաջին դասարանցիների ձեռքի հեռախոսները  կփոխարինեն մանկական գրքերով, կամ ավելի խաղաղ մի զբաղմունքով: Չեմ կասկածում, որ մեր երիտասարդ մայրերի գլխավոր ուշադրությունը կլինի դեպի դպրոց երեխայի առաջին քայլերին: Վստահ եմ, որ ամուր կկառուցեք երեխայի ճանապարհը դեպի գիտելիքի աշխարհ, դեպի վաղվա առողջ ու գրագետ հասարակություն...