ԵՒ այսպիսով ոչխար արածողը դարձաւ ժողովուրդի հովիւ…

 

 

Այսօրուան Աւետարանը Յովհաննու 10ն է, որ կը խօսի հովիւներու մասին:

ԵՒ ես` որպէս անարժան հովիւ ուզեցի այսօրուան Աւետարանը փորձել մեկնաբանել գիտնալու համար թէ Տիրոջ խօսքը այսօր ինծի ի՞նչ ըսելիք ունի:

 

Մեր Տէրը այսօրուան Աւետարանի առաջին համարին մէջ կըսէ.- «Ճշմարիտ ճշմարիտ կըսեմ ձեզի, ‘Ան որ դռնէն չի մտներ ոչխարներուն բակը, հապա ուրիշ տեղէ՝ անիկա գող ու աւազակ է’։

 

Շատ հետաքրքրական է իմանալ որ հովուական գործը « այսինքն իսկական հովիւ՝ ոչխար արածող որպէս գործը, եզակի պատմութիւն ունի Սուրբ գրքի մէջ: Մեր Տէրը Քրիստոս առաջինը չէր որ այդ մասին կակնարկէ և այդ անուանումը կը գործածէ իր անձին համար:

 

Հովիւի պարտականութիւնն ու պաշտօնն ու անուանումը հին պատմութիւն մը ունի որը կը սկսի հին ուխտի առաջին իսկ գլուխներէն:

 

Առաջին ու մեծագոյն օրինակն է հին ուխտի առաջին ու մեծագոյն մարգարէն Մովսէս, որուն պարտականութիւնը տրուեցաւ հովուելու իր ժողովուրդը զանոնք ազատագրելու գերութենէն:

 

Հակառակ անոր որ Մովսէսը գիտութիւններու մէջ ուսուցիչ էր, նկատելով որ ան Ֆարաօնի դուստրին խնամքին տակ մեծցաւ, երբ Աստուած զինք կանչեց առաքելութեան, կարծէք թէ անոր ըսաւ .- այս բոլոր ունեցած գիտութիւնդ այլ բան է, իս ինչ որ ես քեզի պիտի սորուեցնեմ այլ ու աւելի կարևոր բան է:

 

Աստուած ի՞նչ պիտի սորուեցներ Մովսէսին, Հովուութիւն բարին իսկական իմաստով (ոչխարներ արածեցնել). ԵՒ այսպէս Մովսէս մօտաւորապէս 40 տարիներ զբաղուեցաւ այդ գործով, սորուելու աշխարհի ամէնակարևոր արուեստը հովութիւն:

 

Հովութեամբ Աստուած ուզեց Մովսէսին շատ առաքինութիւններ ձեռք բերել. Որոնց կարևորագոյնը Սէր, Համբերութիւն, անոխակալութիւն, ճանչնալ իր հոտը անձնապէս ու նոյնիսկ անոնց ձայնով, և ոչխարներուն հնազանդեցնել իր ձայնին:

 

Այս բոլորը սորուելէ ետք էր որ Մովսէս պատրաստ պիտի ըլլար իր իսկական բարոյական առաքելութեան` որ մարդոց հովութիւնն էր: Հովուել խստասիրտ, անշնորհակալ ու ապերախտ ժողովուրդի մը, որ Հրեայ ժողովուրդն էր:

 

ԵՒ այսպիսով ոչխար արածողը դարձաւ ժողովուրդի հովիւ…

 

Տարիներ ետք կը գտնուի մէկ այլ հովիւ մը որ եզակի աստուածահաճոյ սիրտ ունէր. Դաւիթ մարգարէն որ նոյնպէս ոչխարներ առածող էր, և յառաջիկային կը խոստովանէր Աստուծոյ առաջ ըսելով «Տէր դուն զիս ոչխարներու ետևէն առնելով դարձուցիր թագաւոր, և այդ ես երբեք չեմ մոռնար. Քանի որ այդ դպրոցն էր որ զիս բարի և արժանի հովիւ դարձուց:

 

Նոյնիսկ Հայր Աբրահամն ալ կը կարծուի թէ հովիւ էր:

 

Հին ուխտի մէջ նաև կը գտնենք թէ Աստուած քահանաներուն և քահանայապետերուն իսկ հովիւներ կանուանէր, ու զանոնք կը մեղադրէր, ինչպէս կը գտնենք կարգ մը մարգարէական գիրքերու մէջ ինչպէս Երեմիայի մարգարէութեան մէջ 23 և Եզեկիէլի 34, մեղադրանքներ կը գտնենք ուղղուած հովիւներու ինչպէս օրինակ.- «Վա՜յ Իսրայէլի հովիւներուն, որոնք ինքզինքին կարածեն։ Հովիւները հօտը արածելու չե՞ն»։

Երկար մեղադրանքներ կը գտնենք հովիւներուն հին ուխտի մէջ, որոնք շեղուեցան իրենց իսկական առաքելութենէն, հովուելով իրենց անձերն ու ցանկութիւնները:

Բոլոր ժամանակներուն եղած են այնպիսի հովիւներ. Հին ուխտի և Նոր ուխտի մէջ նաև: Առաքեալներու օրերուն և մեր օրերուն ալ նաև:

Հովիւներ, որոնք սկսած են սխալ ուսմունքներ մատակարարել իրենց յանձնուած հօտին, ու պատճառ դարձած անոնց մոլորութեանց. Եզեկիէլի խօսքերով .- « որոնք ինքզինքինն կարածեն»։

Քրիստոս մեզի ճշմարիտ հովուի իսկական տիպարը կուզէ ներկայացնել.- «բարի հովիւը իր կեանքը ոչխարներուն համար կը դնէ»։

 

Տէր, մեզ ու մեր հովիւներուն արժանի դարձուր ճշմարիտ հովիւներ ըլլալու հովուելու մեր հօտը, որպէսզի առանց ամօթի մշակներ ներկայանանք Քու առջևդ Ո՜վ հովիւներու Հովուապետ:

Ամէն

Տ. Արմէն քահանայ Մելքոնեան

26.09.2019