Օր Շաբաթ (Սուրբերի հիշատակության օր) hogevor qarozner հոգևոր քարոզներ

hogevor qarozner, hogevor karoz, hogevor karozner 2017, hogevor karoz 2017, հոգևոր քարոզներ, հոգեւոր քարոզ, հոգեվոր քարոզ, պատգամներ, 2016
Օր Շաբաթ (Սուրբերի հիշատակության օր)
Այսօր մեր Եկեղեցին ընդհանրական աղոթքի ժամանակ հիշատակում է Կոստանդնուպոլսի սուրբ ժողովի հարյուր հիսուն հայրապետներին.
Ի՞նչ է Տիեզերական ժողովը. մենք պարտավոր ենք իմանալ.

Եկեղեցական ժողովների շարքում իրենց կարևորությամբ առանձնանում են տիեզերական կոչվող ժողովները, որոնց մասնակցել են տիեզերական (կամ ընդհանրական) Եկեղեցու ներկայացուցիչները:
Հայ Եկեղեցին ընդունում է միայն առաջին 3 տիեզերական ժողովները, որոնց որոշումները լուծել են քրիստոնեական դավանության ամենահիմնական հարցերը. դրանք են Նիկիայի (325 թ.), Կոստանդնուպոլսի (381 թ.) և Եփեսոսի (431 թ.) ժողովները:
Առաջին տիեզերական ժողովը գումարվեց արիոսականության առիթով: Այն մերժեց Արիոսի ուսմունքը և հաստատեց Հավատո հանգանակը, որը հիմք դարձավ հետագա դավանական ըմբռնումների համար:
Երկրորդ ժողովը գումարվեց հոգեմարտության առիթով: Այն դատապարտեց Մարկիոնի տեսակետը Սուրբ Հոգու վերաբերյալ, վերահաստատեց Հավատո հանգանակը և ընդունեց Սուրբ Երրորդության ուսմունքը, ըստ որի՝ երեք աստվածային Անձերը համագո են Իրենց բնությամբ, և Յուրաքանչյուրին պետք է խոստովանել կատարյալ Աստված: Այս ժողովում քննադատվեց ու մերժվեց նաև Քրիստոսի մարդեղության վերաբերյալ Ապողինարի սխալ տեսությունը, ըստ որի՝ Քրիստոս մարմնանալով ոչ թե վերցրեց մարդկային մարմին, հոգի և միտք, ինչպես ասվում է Հավատո հանգանակում, այլ՝ միայն մարմին. այսինքն՝ Նա ոչ թե մարդացավ, այլ սոսկ մարմին ստացավ:
Երրորդ տիեզերական ժողովը կապված էր նեստորականության հետ: Այն դատապարտեց Նեստորի քրիստոսաբանական ուսմունքը, որը Քրիստոսի մեջ տեսնում էր երկու բնություն և երկու դեմք, և հաստատեց ս. Կյուրեղ Ալեքսանդրացու դավանական տեսակետը, որի համաձայն՝ «մի է մարմնացած Բանի բնությունը»:
Հայ Եկեղեցին, որդեգրելով այս երեք տիեզերական ժողովների դավանությունը, հավատարիմ մնաց նրանց և մերժեց Քաղկեդոնի ժողովը (451 թ.)՝ ոչ համոզիչ համարելով նրա «մի Անձ և երկու բնություն» քրիստոսաբանական բանաձևը:
Եկեղեցական ժողովները կոչված են գտնելու ծագած դավանական, ծիսական, բարոյական կամ կազմակերպչական խնդիրների ճշմարիտ՝ աստվածահաճ, ուղղափառ լուծումը: Եվ որքանով մեծ է մասնակիցների սրբությունը, աստվածասիրությունը և շնորհների առատությունը, այնքանով նրանց օժանդակում է Ինքը Սուրբ Հոգին և հաճախ
հայտնության միջոցով հարթում ծագած դժվարությունները:
Այդպիսին էին հատկապես առաջին 3 տիեզերական ժողովները, որոնց գրեթե բոլոր մասնակիցները սուրբ էին՝ լի աստվածային շնորհով և խաղաղությամբ: Այս պատճառով այդ ժողովների որոշումները լուծեցին քրիստոնեական դավանության հիմնական խնդիրները՝ դրանք սահմանելով սրբագործված աստվածաբանական բանաձևերով, որպեսզի հավատացյալները միասնական լինեն հավատով, մտքով և խոսքով:
(Սրբազան Ավանդություն)

Պարտավոր ենք իմանալ…
Հարց. Ինչի՞ վրա է հիմնված Հայ Եկեղեցու դավանությունը:
Պատասխան. Հայ Եկեղեցու դավանությունը հիմնված է Սուրբ Գրքի, Առաքյալների և Եկեղեցու Հայրապետների թողած ավանդության, ինչպես
նաև առաջին երեք Տիեզերական ժողովների որոշումների վրա: Հայ Եկեղեցին ընդունում է միայն առաջին երեք Տիեզերական ժողովները.
ա. Նիկիայի (325 թ.)
բ. Կոստանդնուպոլսի (381 թ.)
գ. Եփեսոսի (431 թ.)